ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ ΡΑΧΩΝΙΟΥ

ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ ΡΑΧΩΝΙΟΥ

Ο καταρράκτης Τραχωνίου & Λειβαδίτη βρίσκεται στην οροσειρά της Ροδόπης στο Δασικό Σύμπλεγμα Τραχωνίου, Διποτάμων και Δάσος Λεπίδα, και ανήκει στον Δήμο Παρανεστίου του Νόμου Δράμας.

Η πρόσβαση στον Καταρράκτη γίνεται από μια σχετικά δύσβατη διαδρομή, διασχίζοντας το Αρκουδόρεμα, με σημεία έναρξης το δασικό δρόμο που περνά από το χωριό Τραχώνι του Δήμου Παρανεστίου, ακολουθώντας το μονοπάτι για περίπου 7 χιλιόμετρα με συνέχεια ένα μονοπάτι των 300 μέτρων που μας οδηγεί στον καταρράκτη. Ενναλακτική διαδρομή είναι το μονοπάτι των 2 χιλιομέτρων περίπου το οποίο παίρνουμε από το χωριό Λειβαδίτης της Ξάνθης.

Ο καταρράκτης Τραχωνίου & Λειβαδίτη είναι από τους πιο εντυπωσιακούς καταρράκτες που θα δείτε στη ζωή σας, βλέποντας το νερό να χύνεται στα βάθη του καταρράκτη από ύψος 40 μέτρων. Το τοπίο συνδυάζει την πλούσια και άγρια βλάστηση με τα ρυάκια και ποταμάκια που πηγάζουν από την κεντρική Ροδόπη. Σε όλη την περιοχή θα συναντήσετε εγκαταστάσεις μονοπάτια τα οποία σας ξεναγούν μέσα στο πυκνό δάσος με απερίγραπτητη θέα κατά διαστήματα τον Καταρράκτη. Τους χειμερινούς μήνες και ότα η θερμοκρασία πέφτει χαμηλά θα δείτε τα νερά του καταρράκτη να παγώνουν δημιουργώντας ένα τεράστιο κρυστάλλινο αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με την παράδοση στα νερά του Καταρράκτη Τραχωνίου ή Λειβαδίτη λούζονταν οι νεράιδες, ενώ στις σπηλιές γύρω του ύφαιναν σε πέτρινους αργαλειούς το αραχνοΰφαντο νεραϊδόγνεμα. Επίσης οι Συνοδοί του Διόνυσου οι Σάτυροι χόρευαν τους διονυσιακούς ρυθμούς. Μέσα στα αρχέγονα αυτά δάση αντιλαλούσαν τα τραγούδια του Ορφέα, γιου της Μούσας Καλλιόπης και του θεού Απόλλωνα ο οποίος μάγευε με την κιθάρα του θεούς και τους ανθρώπους.

Η Ροδόπη είναι μια μεγάλη οροσειρά κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, στα βόρεια των νομών Δράμας, Ξάνθης και Ροδόπης. Κατά την ελληνική μυθολογία, η οροσειρά ονομάστηκε έτσι από τη βασίλισσα της Θράκης Ροδόπη, την οποία οι θεοί μεταμόρφωσαν σε βουνό, για την τιμωρήσουν για την αλαζονεία της.

Σήμερα η Ροδόπη είναι μια περιοχή σχεδόν έρημη. Με τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο, οι περισσότεροι οικισμοί ερήμωσαν οριστικά και οι κάτοικοί τους δεν ξαναγύρισαν ποτέ. Ακόμη και οι Σαρακατσάνοι κτηνοτρόφοι εγκατέλειψαν την δύσκολη ζωή στην Ροδόπη.

Η οροσειρά της Ροδόπης χαρακτηρίζεται από πολυάριθμες κορυφές χαμηλού σχετικά υψομέτρου. Η ψηλότερη κορυφή της (εντός Ελληνικού εδάφους), η Δελημπόσκα έχει υψόμετρο 1.953 μέτρα και βρίσκεται στο νομό Δράμας στον ορεινό όγκο του Φρακτού, στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Αυτό ίσως που κάνει την Ροδόπη μοναδική είναι ο υδάτινος πλούτος της. Διασχίζεται από τον Νέστο ποταμό και τους δεκάδες παραποτάμους του, ενώ έχει πολύ υψηλό δείκτη βροχοπτώσεων.